مسلم بن عقيل اولين شهيد واقعه کربلاست که به پيشواز شهادت رفت، او فرستاده امام(ع) بود، براي محک مردم کوفه، اما کوفيان پايبند به عهد خود نبودند و در اين معرکه سيه روي شدند. خوش بود گر محک تجربه آيد به ميان تا سيه روي شود هرکه در او غش باشد مسلم بن عقيل پسرعموي امام زمان خويش بود و پا در رکاب آن حضرت داشت و تا آخرين نفس لحظه اي کوتاهي نکرد. پنجم شوال بود که پس از مرارتها سرانجام به کوفه رسيد و ابتدا در منزل مختار ثقفي سکونت کرد، مردم کوفه خبر ورود مسلم را شنيدند و دسته دسته براي بيعت آمدند و عدد آنها را بين هجده تا چهل هزار نفر شمرده اند، اين بيعت باعث شد تا مسلم نامه اي به امام بنويسد و ايشان را از وفاداري مردم کوفه مطمئن کند تا اينجا هنوز والي کوفه نعمان بن بشير انصاري است، اما ناگهان ابن زي

دوباره بچه هاي محل، دوباره استقبال، باز هم اتحاد، باز هم دست به دست هم دادن و شور و عشق. جوانان کوچه ما مثل هميشه دست به دست هم داده اند و بار ديگر تصميم گرفته اند با ذکر «ياحسين» فضاي کوچه را با فضاي دلهاي اهالي محل همراه کنند. علي چشمانش را بسته و پرچم «يا حسين» را آرام آرام مي چرخاند؛ گويي مي خواهد با پرچم پرواز کند... عباس که تازه پيراهن مشکي اش را پوشيده و جارويي در دست دارد، با ورود به کوچه، به بچه ها خسته نباشيد مي گويد و بلافاصله مشغول جارو زدن گوشه اي مي شود. اکبر تازه از مدرسه برگشته. هنوز آبي که براي رفع خستگي به سر و صورتش زده خشک نشده که بدون معطلي خودش را به برادر کوچکش مي رساند، براي کمک به نصب پرچم «يا زهرا». انگار داستان کوچه ما تمامي ندارد... حيرانم از اين چهره هاي غمگين و

پيرمردي سالخورده و سپيدموي با چهره اي نوراني ازنمازشبهاي عاشقانه و با کوله باري از وفاداري ها و دررکاب امام زمان خود بودن. آن هنگام که شنيد امام زمانش ازمدينه مهاجرت کرده و زيرباربيعت با يزيد نرفته است بزرگان کوفه را جمع کرد تا مفهوم اين هجرت را برايشان آشکارسازد. دوستان و دلدادگان ولايت دورهم جمع شدند و نامه ها به امام نوشتند و او را به کوفه خواندند، هرچند جزعده قليلي برعهد خود پايدارنماندند. حبيب بن مظاهراسدي همان بود که نامه نوشت و برسرعهد و پيمان ازجان گذشت. او که ازقبيله بني اسد بود و ازبزرگان کوفه درقيام مسلم بن عقيل به همراهي مسلم بن عوسجه که دو يارقديمي بودند شرکت جست اما ورود ابن زياد و ايجاد جو رعب و وحشت باعث شد تا بين ياران فاصله بيفتد و مسلم بن عقيل تنها بماند، ازطرفي حبيب بن م